Banenplan

‘De staatssecretaris herkent zich dan ook niet in de uitkomsten van het nieuwe onderzoek’, las ik in een nieuwsbericht. Het ging over het bedroevende aantal gehandicapten dat tewerkgesteld was bij bedrijven. De eerdere ronkende cijfers die door de partners van dat 125.000 banenplan gepresenteerd waren, bleken schromelijk overdreven. Geen 53.000, maar 12.000 banen tot nu toe.

Ja, zo lust ik er nog wel een. Onlangs was een boekhouder van een sociale werkvoorzieningsorganisatie hier in de regio betrapt op grootschalige fraude. Desondanks vocht hij zijn ontslag aan en eiste hij een aanzienlijke vertrekpremie. Hij ‘herkende zich niet’ in de geschetste feiten. Gelukkig herkende de rechter die wel en wierp deze de eis in de prullenbak.

Het is een beetje een modetrend aan het worden. Je verdraait de feiten of geeft ze een andere naam: alternatieve feiten, zoals die fabeltjesproducent in het Witte Huis. Je niet ‘herkennen in de feiten’ is de beschaafde variant van de ontkenning.

Het demasqué van dit bewuste banenplan is overigens een ‘feest’ der herkenning. Het kerkhof van de banenplannen is weliswaar niet zo groot als Wadi al-Salaam, de grootste begraafplaats ter wereld, maar toch aanzienlijk van afmeting.

Eind jaren tachtig hadden we het Banenplan voor Molukkers. Later kwamen achtereenvolgens banenplannen voor jongeren, vluchtelingen, grensbewoners enzovoorts. Dan vergeet ik nog het Actieplan 55 plus werkt. En nu zijn de grafdelvers dus bezig de kuil te graven voor het banenplan voor mensen met een arbeidshandicap. Ben benieuwd of het op de uitvaart net zo druk zal worden als op de lancering.

Je las een blog van:
Algemeen directeur Start Foundation