Blog Jos : Wrijving

Na de eerste week stond de teller in de eerste pilot op 80. We werden er stil van. Natuurlijk hadden wij ook twijfels. Gaat dat Open Hiring, solliciteren zonder procedure, wel werken in Nederland? Nou, kennelijk wel. Dat geeft stof tot nadenken. Open Hiring zet natuurlijk veel spelers in het complexe veld waarin we opereren, buitenspel. Het is de kortste route tussen werkbieder en werkvrager. Toevallig was ik dezer weken een veelgevraagd spreker bij een aantal van die spelers. Best opmerkelijk, want ik sta bepaald niet bekend als iemand die feestjes luister bijzet. Vooral niet van die feestjes waar men elkaar eens stevig over de rug wil wrijven. Ik zorg in de regel voor een ander soort wrijving. Mijn bijdragen aan deze feel good-sessies worden om die reden niet door iedereen gewaardeerd. Immers, ik ben niet a priori van mening dat meer samenwerken, het mantra van veel van dit soort bijeenkomsten, tot resultaten leidt. En de kool en de geit sparen doe ik ook niet. Ik vertegenwoordig een onafhankelijke club die slechts één doel heeft: het perspectief van mensen te verbeteren. En we hoeven, sterker nog, willen daar niet eens aan verdienen. Om te voorkomen dat ik onwelgevallige dingen ga zeggen, wordt er nog weleens vooraf contact opgenomen. Recentelijk nog. Ik blijf daar tamelijk stoïcijns in. Uit een boek scheur je immers ook niet de pagina‚Äôs die je niet bevallen. Het is toch een beetje zoals met Open Hiring. Je moet erop vertrouwen, anders moet je er niet aan beginnen.