Blog Jos: Held

Het moet ergens zo in 2003 zijn geweest. Elske ter Veld (†) en ik bezochten Peter in Heerhugowaard. Peter had een inzending ingeleverd voor onze Baanbrekerprijs. Peter was een succesvol kapper geweest. Totdat het noodlot toesloeg. Peter belandde in een rolstoel. Toen hij hoorde dat in Zwitserland een soort hydraulische kappersstoel ontwikkeld was, kwam hij in actie. Hij regelde een vergunning, verbouwde zijn huis en liep vast. Het UWV zag niks in zijn plan. Geld voor de stoel wilde het niet geven. Ook de bank zag weinig in de kapper met de ijzeren wil, maar gevoelloze benen. Zijn vrouw liet ons binnen. ‘Peter is buiten op het dak’, zei ze zonder een spoor van ironie. Elske en ik keken elkaar verbaasd aan. Wat doet een half verlamde man op het dak?, vroegen wij ons af. Buiten lag Peter inderdaad op het dak. Met een hand hield hij een pannenlat vast en met de andere ving hij dakpannen op en legde hij ze in de juiste volgorde. Toen hij ons spotte liet hij zich van het dak afglijden, werd hij opgevangen en in zijn rolstoel gezet. ‘Fijn dat jullie er zijn, ik ben Peter.’ De afloop laat zich raden. Peter kreeg zijn stoel. Vorige week bestond Start Foundation twintig jaar. Op bescheiden wijze besteedden we daar intern wat aandacht aan. Peter stuurde me in diezelfde week een brief. Hij gaat afbouwen. Zijn zoon gaat de toko overnemen. Vader Peter meldt trots dat zoonlief niet alleen de salon, maar ook het gedachtegoed overneemt. Hij wil mensen met minder kansen ook een plek geven en het bedrijf wordt een leerbedrijf. Peter wil ons nogmaals bedanken voor de geboden kans van destijds. Maar wij moeten Peter bedanken. Peter is het levende bewijs dat ons werk zin heeft. Dat wij een klein zetje kunnen geven, maar dat iedereen er dan zelf iets van moet willen maken. Peter greep die kans met beide handen aan. Hij is de held van dit verhaal, niet wij.

~ Jos Verhoeven, directeur