Blog Jos: Zalmgedrag

Ik kon de terughoudendheid gewoon voelen. “Waarom wilt u dit?”, vroeg ze zuinigjes. “Kunt u hier niet iemand anders voor bellen?” Ze wilde snel een einde maken aan het gesprek. Kon liggen aan het tijdstip. Het was kort na vijven.

Ze kende Start Foundation wel. Mij niet. Mijn vraag was om een project van hen te vergelijken met een initiatief van ons. Ze sprak namens een gemeente.

Ik gaf wat argumenten: efficiëntie vergelijken, kosten, rendement. “Wat schieten we daarmee op?”, vroeg ze. “De belastingbetaler goed kunnen uitleggen wat er met diens centen gebeurt”, opperde ik. Goed, ze zou het intern voorstellen. De klankkleur van haar stem verraadde de waarschijnlijke uitslag. Of ze dan wellicht belangstelling had voor onze nieuwste publicatie? Een kritische evaluatie over eerdere soortgelijke initiatieven. Mmm, nee, daar was geen behoefte aan.

Eerder was ik al iets directer per mail afgewezen bij een collega-fonds. “Voorlopig wil ons bestuur niet aan een dergelijke vergelijking meewerken.” Nadere toelichting ontbrak.

Enkele dagen later belde een oude bekende. Hij wilde weer eens bijkletsen. Hij vroeg zich af of er tien jaar na dato behoefte was om nieuw onderzoek te doen. Destijds schreef hij met onze hulp: ‘Het rendement van zalmgedrag’. Daarin onderzocht hij hoe het komt dat jaarlijks zoveel projecten starten en weer verdwijnen zodra de financiering stopt. Ik zuchtte diep.

Buiten verdween het avondzonnetje achter een flatgebouw.