Het nieuwe abnormaal

‘Het nieuwe normaal’. Die zin horen we nu steeds vaker. Persoonlijk voel ik meer voor ‘het nieuwe abnormaal’. Feit is dat we niet net kunnen doen alsof er niets aan de hand is en dadelijk gewoon weer door kunnen waar we begin maart gebleven waren. Maar hoe het er allemaal precies uit gaat zien, weet niemand. Wij ook niet.

Onder dat gesternte zijn ook wij gaan nadenken over hoe nu verder. Plannen is echter lastig als je niet alle parameters kent, dus moet je wat aannames doen. Dat Open Hiring bijvoorbeeld niet in het gewenste tempo door zal ontwikkelen. Dat de vraag naar alternatieve vormen van arbeid veel groter zal worden als er veel meer mensen aan de zijlijn komen te staan. Dat we wegen moeten vinden om de groepen die al weinig populair waren, extra te steunen.

Het eerste wat we gedaan hebben, is een Nacorona.blog starten. Zoals de Frontberichten op tv uit de zorg komen, halen wij onze berichten uit onze biotoop. Berichten van hoop en veerkracht. Gewoon omdat het kan.

Verder hebben we een actie opgezet om alle door ons gesteunde initiatieven te benaderen en te vragen of ze het nog redden. We willen immers zo veel mogelijk banen behouden. Maar we willen meer. Juist nu willen we de schoolvoorbeelden van hoe we het graag zien, in het zonnetje zetten om anderen daarmee te inspireren. We gaan ook nieuwe acties opstarten. In Het Financiële Dagblad hebben we er al eentje aangekondigd. Beschermingsmiddelen op lange termijn hier produceren en bewaren geeft werk, fatsoenlijker prijzen en helpt om de milieubelasting zo klein mogelijk te houden. Ten slotte beraden we ons ook op de toekomst. Als het stof enigszins is neergedaald, wat betekent dit dan voor toekomstig beleid en strategie? Kortom, we zitten bepaald niet als een bang konijntje in de koplamp te staren.

Net als in de vorige crisis moeten we de handen uit de mouwen steken. Creatief zijn en de lessen die we nu leren, omzetten in gerichte daadkracht. Deze nieuwsbrief geeft alvast een eerste inkijkje.