Terugblik door Jos Verhoeven

2022

Wanneer ik me voor het eerst weer in mijn kostuum vertoon, is de wind spelbreker. Ik werd verwacht in de Eerste Kamer voor een hoorzitting bij de parlementaire onderzoekscommissie effectiviteit antidiscriminatiewetgeving. Storm Eunice hield die dag echter ons land stevig in haar greep en de zitting wordt verplaatst. Eenzelfde soort storm moet er in het hoofd van Poetin gespeeld hebben want hij besluit later die maand op agressieve wijze Oekraïne binnen te vallen. Daarover later meer. 

Corona heeft bij een aantal sociale ondernemingen een flink gat geblazen in de financiële reserves en we moeten nogal wat afboekingen doen om ze het nieuwe jaar door te laten komen. Ondertussen overleggen we met diverse zelforganisaties van jongeren met een beperking. Er is iets geks gaande. De ene jongere krijgt wel steun van de overheid en de andere niet. Dat veroorzaakt ongelijkheid, want dan moeten de mensen die geen steun krijgen op de arbeidsmarkt concurreren met hen die eenzelfde beperking hebben en wel steun krijgen. De actie ‘Ik ben niet beperkt genoeg’ gaat van start en we ontvangen tientallen meldingen. De minister toont zich gevoelig en stelt een onderzoek in.

Jong, getalenteerd, geblokkeerd

Ook voor jongens en meisjes, die hier geworteld zijn en graag verder studeren en werken maar dat niet mogen, springen we in de bres. Dreamers zijn jongeren die officieel illegaal zijn. Ooit kwamen ze met hun ouders mee naar dit land, maar die slaagden er nooit in om geldige verblijfspapieren te krijgen. De jongeren gingen wel naar school, maar na hun achttiende stopt hun toekomst. We schrijven een manifest en dat wordt ruim duizendmaal getekend. En niet door de minste partijen. Juist nu de krapte zo heftig is, lijkt ons een oplossing toch alleen al uit dat oogpunt wenselijk.  

De oorlog in het oosten laat ook ons niet onberoerd. Het land doneert massaal en naïef als we zijn laten we Sheltersuit, waar we al jaren mee verbonden zijn, warme slaapspullen naar Oekraïne sturen. Uiteindelijk betalen we de rekening maar zelf, want de regels verbonden aan de grote ontvangers laten dit type ondersteuning niet toe. Ondertussen melden zich duizenden nieuwe vluchtelingen in Nederland. Omdat deze nieuwkomers uit Oekraïne wel direct mogen werken moet er iemand initiatief nemen om dit landelijk met moderne hulpmiddelen te regelen. Wij steken onze vinger op, maar niet nadat we expliciet gemaakt hebben dat we dit instrument alleen voor alle vluchtelingen willen bouwen. Een stralende Koningin Maxima komt samen met Minister Van Gennip in het najaar het RefugeeWork Platform openen.

Het programma Parallelle Arbeidsmarkt komt uiterst moeizaam van de grond. De krapte op de arbeidsmarkt is daar deels debet aan: waarom zouden we (maatschappelijk waardevol) werk creëren als er al zoveel banen beschikbaar zijn? Het inzetten van uitkeringen als looncomponent stuit telkens weer op bezwaren en de businessplannen lijken vaak toch wat te optimistische prognoses te bevatten.  

Open Hiring daarentegen komt na corona weer op stoom. Ook daarvoor worden voorbereidingen getroffen. We starten met de bouw van een digitaal platform, zodat we daarmee serieuzere opschaling mogelijk maken. Samen met het ministerie worden trainingsmodules Open Hiring ontwikkeld en mensen worden ook daadwerkelijk getraind. Zeker nu de arbeidsmarktkrapte steeds serieuzere vormen aanneemt lijkt Open Hiring de wind in de rug te gaan krijgen. Honderden mensen wisten inmiddels via deze manier aan een baan te komen. 

Het was ook persoonlijk een productief jaar. Zo stond ik weer regelmatig op podia stoom af te blazen of iets te openen (Bakkie 040 waar ex-daklozen een barista opleiding volgen) en schreef ik mijn verbazing, verwondering en frustraties van me af in ruim twintig columns. Soms werden die opgepikt: de onbegrijpelijke onleesbare brieven van UWV bijvoorbeeld, andere keren bleef het oorverdovend stil. Het blijft toch ook een wondere wereld waarin we opereren. Zoveel krapte en nog steeds zoveel mensen aan de kant. Wie snapt het nog? Op de eigen transfermarkt was het ook een roerig jaar. Mensen vonden vanuit ons nieuwe bestemmingen en wij wisten weer nieuw talent aan ons te binden.

25 jaar Start Foundation


Tegen het einde van het jaar zijn we gestart met de voorbereidingen voor het nieuwe jaar. Een jubileumjaar, want in 2023 bestaan we 25 jaar. Eigenlijk geen reden voor een feestje, want het is ons kennelijk niet gelukt om een einde te maken aan de werkloosheid van iedereen die wil werken. Toch gaan we niet alleen lopen zeuren en dus moet er iets komen dat bij ons past. Onder de vlag van Dromen, Durven, Doen gaan we straks laten zien dat we nog lang niet klaar zijn met het bestrijden van kansenongelijkheid en het streven naar een passende baan voor iedereen die dat wenst.     

Ik wurm me eind december in een overvolle trein. Noodgedwongen moet ik staan, nu blijft wel mijn kostuum mooi kreukvrij.